„Zaczęło się od kartki na drzwiach kiosku”

Nazywam się Stanisław Kowalik, z zawodu jestem geodetą i całe dnie spędzam z mapami, więc może dlatego zawsze ciągnęło mnie do gier, w których mapa jest bohaterem. Przez lata grałem sam albo z bratem, aż brat wyprowadził się na drugi koniec kraju i zostałem z pudłem figurek, które nie miały z kim walczyć. Kartkę zawiesiłem jesienią, kiedy w oficynie przy Wolności zwolnił się pusty lokal, a właściciel kamienicy wolał, żeby ktoś w nim bywał.

Pierwszy wieczór skończył się źle, ale to od niego mamy kartę gildyjną. Drugi był lepszy, na trzecim ktoś przyniósł czajnik, na czwartym ktoś inny zrobił tabliczkę z numerem stołu. Zanim minęły pierwsze tygodnie, przychodziło po dziesięć osób, a ja przestałem wiedzieć, kto jest gościem, a kto gospodarzem. Wtedy zrozumiałem, że gildia się udała.

Dziś zaczynamy czwarty sezon. Regularnie zagląda około czterdziestu osób, na zwykły wtorek przychodzi dwadzieścia. Są wśród nas mistrzowie gry, którzy znają na pamięć wszystkie scenariusze, i uczniowie, którzy dopiero uczą się, czym różni się tura od rundy. Dla mnie ważniejsze od liczb jest to, że nikt nie wychodzi z klubowni z uczuciem, że nie pasuje.

Gildią kieruje nieformalna rada czworga osób, które poznasz poniżej. Zbieramy się przed początkiem każdego sezonu, ustalamy scenariusze, wybieramy sędzinę i sprawdzamy, czy regulamin nadąża za życiem. Salą i spotkaniami zajmują się wolontariusze, a po decyzjach rady zostaje protokół na tablicy przy drzwiach. Serwis internetowy prowadzi spółka WAFFLE ADVERTISING LTD, 85 Great Portland Street, London W1W 7LT, Wielka Brytania.

Spółka odpowiada za stronę i jej techniczne utrzymanie. O tym, kto i w co gra w klubowni, decydujemy my sami, bez zewnętrznych zleceń i bez umów z kimkolwiek. Kiedy masz uwagę do pracy rady, wrzuć kartkę do skrzynki przy wejściu albo napisz do moderatorki; odpowiadamy na każdą w ciągu tygodnia.